Pejvak88.com

All in Hearing Methods

.


شنوايي در دوران جنيني

چاپ مشاهده در قالب پی دی اف
میانگین امتیار کاربران: / 5
ضعیفعالی 

 

Eliot & Eliot (1964)   اثبات کردند که پس از هفته 20 اُم جنینی عملکرد حلزون گوش جنین همانند یک فرد بالغ می باشد. Johanson , Wedenberg & Westin   (1964) اولین آزمایش شنوایی جنین را انجام دادند. طزیقه کار بدین صورت بود که اصوات فرکانس بالا (اصوات زیر) از طریق یک میکروفون که بر روی شکم مادر قرار داده شده بود، ارائه می شد. پس از هفته 20 اُم جنینیهمراه با ارائه اصوات افزایش ضربان قبل جنین کاملاً قابل ثبت بود.با این یافته ها مشخص شد که نوزاد تازه متولد شده حداقل به مدت چهار ماه شنیده است، البته اصواتی را می شنوند که از طریق مایع رحمی عبور داده می شوند، ولی به هر حال این شنوایی یک شنوایی واقعی است.

دانستن اینکه جنین می شنود اهمیت دارد ولی ارزیابی و اندازه گیری این پاسخ ها سخت می باشد. Birnholz & Benacerraf   (1983) از رفلکس پلکی ـ گوشی (Auropalpebral Reflex  ) در 236 جنین جهت اندازه گیری شنوایی استفاده کردند.یک محرک ص.تی ـ ویبره ای به دیواره شکم مادر نزدیک گوش جنین ارائه می شد و پلک زدن های جنین با سونوگرافی پیگیری می شد. در بررسی های بعدی هم ثابت شد این رفلکی حدوداً در هفتۀ 24 تا 25 جنینی شروع می شود.پاسخ های اولیه جنین به صدا، به صورت رفلکسی می باشد. این رفلکس ها عبارتند از: رفلکس مورو (Moro  ) یا استارتل (Startle  ) (عبارتست از باز شدن دست ها و پاها و دور شدن آنها از هم با شنیدن صدا)، حرکت عمومی بدن، توقف فعالیت یا حرکت و رفلکس پلکی ـ گوشی. یافته های بالینی نیز وجود دارند که نشان می دهد، ابعادی از درک گفتار در جنین وجود دارد.

 

 

در هنگام تولد، نوزاد قادر به تشخیص صدای مادر خود از یک زن دیگر می باشد. DeCasper & Fifer  (1980) جهت بررسی این فرضیه از یک فعالیت محرک ـ پاسخ به صورت مکش توسط نوزاد در لحظات اول پس از تولد استفاده کردند. نوزاد در وضعیت سوپاین (طاق باز، خوابیده به پشت و رو به بالا) قرار داشته و یک هدفون روی گوشش قرار داده می شد و یک پستانک بدون شیر نیز در دهان نوزاد واقع می شد که این پستانک به یک ضبط صوت وصل بود. دو گروه از نوزادان تحت آزمایش، بوضوح نشان دادند که برای رسیدن به صدای مادر خود، رفتار مکشی شرطی شدۀ مورد انتظار را انجام می دهند.    

Bench (1968) در یک بررسی گزارش کرد که برای یک سیگنال صوتی با شدت، کمترین کاهش در شدت در هنگان ورود به مایع داخل رحمی در فرکانس 200 Hz (19 dB HL)، کمی بیشتر در 500 Hz (24 dB HL)، در 1000 Hz (38 dB HL) و بیشترین کاهش در 2000 Hzو 4000 Hz(48 dB HL) رخ می دهد. معمولاً صدای مادر در فرکانسهای پایین تر از 1000 Hz واقع می گردد و جنین از ماه چهارم قادر به شنیدن آنها می باشد.

در یک بررسی توسط Armitage , Baldwin & Vince (1980) سطح شدتی واقعی اصوات رسیده به جنین در مایع آمنیوتی (مایع رحمی)، توسط قرار دادن یک هیدروفون داخل ساک آمنیوتی یک گوسفند در کنار جنین، اندازه گیری شد. آنها دریافتند که اصوات مربوط به جریان خون مادر توسط جنین شنیده نمی شوند و نیز اصوات مربوط به خوردن، نشخوار کردن، نفس کشیدن و حرکات عضلات مادر تنها در صورتی که با دقت گوش داده شوند قابل شنیدن هستند. اصواتی که از بیرون می آیند نیز مثل همین صداها دریافت می گردند. آنها دریافتند که بیشترین کاهش شدتی برای اصواتی که از بیرون می آ یند در محدودۀ فرکانسی 1000 Hz رخ می دهد که میزان آن 37 dB HL می باشد ولی در محدودۀ فرکانسی بالاتر و پایین تر از این فرکانس، میزان گاهش شدتی کمتر است. برای مثال در فرکانسهای زیر (5000 Hz) میزان کاهش شدتی معادل با 20 dB HL می باشد. محاورات در سطح عادی قابل شنیدن هستند و اصواتی که کمی بلند تر ادا شوند کاملاً قابل تشخیص می باشند.با تعمیم نتایج حاصل از ارزیابی اصوات در داخل رحم گوسفند به انسان، می توان تصور کرد که صدای مادر و حتی صدای پدر توسط جنین شنیده می شود.

Querleu , Renard & Crepin (1981) یک اندازه گیری در موردانسان را انجام دادند و گزارش کردند که جنین صدای مادر و دیگر اصوات را می شنود ولی این صدا برخی از تونها را در عبور از مایع آمنیوتی از دست می دهد، زیرا فرکانسهای زیر توسط مایعات رحمی جذب می شود. اگر هیچ گونه استرس و فاکتور دیگر جنینی وجود نداشته باشد، جنین با شنیدن محرک صوتی توسط افزایش ضربان قلب واکنش نشان می دهد، که اغلب با حرکات بدنی نیز همراه می باشد. این تیم در این بررسی با قرار دادن هیدروفون ها و میکروفونهایی در فضای رحمی هفت زن باردار، بررسی های دقیقی انجام دادند و دریافتند که 64% از گفتار مادر و 57% از گفتار پدر قابل درک می باشد.

به صورت واضحی ثابت شد باید مادر میزان تجربه گفتاری زیادی را به جنین خود بدهد تا نوزاد پس از تولد بتواند صدای مادر خود را از اصوات دیگر تشخیص دهد. قبل از اینکه این تمایز صورت بگیرد، باید سیستم شنوایی نوزاد به تمایزات صوتی مختلفی آداپته شود. ثابت شده است که چنین تمایزاتی در نوزاد تازه متولد شده وجود دارد (با فرض اینکه سیستم شنوایی نوزاد و سیستم شنیداری عصبی مرکزی نرمال باشد) و نیز در یک جنین 4 ماهه نیز چنین قابلیتی وجود دارد. تمایزات صوتی که به صورت مادرزادی در نوزاد وجود دارد و پایۀ ترجیح دادن صدای مادر به دیگر اصوات را تشکیل می دهد، نیازمند توانایی تمایز ریتم، آهنگ گفتار، تمایزات فرکانسی، تأکیدات صوتی (ویژگی های زبر زنجیره ای گفتار) و تمایز اجزاء فونتیک گفتار (جنبه های زبان شناختی) می باشد.

Jerry L. Northern , Marion P. Downs

Hearing in Children , 5th Edition , 2002

رضا صادقي ، كارشناس شنوايي شناسي

پائيز 1390

 

اضافه کردن نظر


کد امنیتی
تغییر کد امنیتی

انتخاب زبان

English Arabic Bulgarian Chinese (Simplified) Chinese (Traditional) Croatian Czech Danish Dutch Finnish French German Greek Hindi Italian Japanese Korean Norwegian Polish Portuguese Romanian Russian Spanish Swedish Catalan Filipino Hebrew Indonesian Latvian Lithuanian Serbian Slovak Slovenian Ukrainian Vietnamese Albanian Estonian Galician Hungarian Maltese Thai Turkish Persian

نظر سنجی

نظر شما نسبت به سایت جدید مركز چیست ؟





نتایج

آمار بازدید کنندگان

mod_vvisit_counterامروز33
mod_vvisit_counterدیروز147
mod_vvisit_counterاین هفته748
mod_vvisit_counterاین ماه3937
mod_vvisit_counterکل بازدیدها120869